Jesteś tutaj: strona główna > specjalności > endodoncja
endodoncja
Ząb składa się z tkanek twardych (szkliwa, zębiny, cementy korzeniowego) i tkanki miękkiej zwanej miazgą lub potocznie „nerwem”, która znajduje się w jego wnętrzu i jest odpowiedzialna za odżywianie zęba i jego wrażliwość na różnorodne bodźce. W momencie utraty płaszcza ochronnego (starcie, obniżanie dziąseł, próchnica, uraz), jakim jest szkliwo powstaje droga, którą bakterie we wczesnym stadium zmian mogą drażnić miazgę, a w bardziej zaawansowanych ich przedostawanie się w jej obręb.
Nieleczone zmiany próchnicowe, zaawansowane urazy zębów prowadzą najczęściej poprzez stadium zapalenia do utraty żywotności miazgi zęba. Bóle samoistne długo trwające lub ciągłe świadczą najczęściej o nieodwracalnej formie zapalenia i są wskazaniem do leczenia kanałowego. Zęby z miazgą obumarłą nie dające klinicznych objawów chorobowych powinny być również wskazaniem do leczenia opisywaną metodą, gdyż mogą spowodować prędzej czy później powstanie zmian w kościach.
Leczenie kanałowe (inaczej zwane endodontycznym) polega na usunięciu zapalnie zmienionej lub martwej miazgi zęba w znieczuleniu miejscowym, odpowiednim opracowaniu kanałów zęba leczonego oraz wypełnieniu ich biozgodnym materiałem. Liczba kanałów i ich kształt zależy od rodzaju zęba i złożoności systemu korzeniowego.
Do opracowania kanałów wykorzystuje się narzędzia ręczne i mechaniczne w ściśle określonej sekwencji, płukanki przeciwbakteryjne i oczyszczające. Takie łączone chemo-mechaniczne postępowanie umożliwia usunięcie największej ilości bakterii i zakażonych tkanek. W celu kontroli długości kanału wykorzystuje się przyrządy pomiarowe – endometry. Do oceny przedzabiegowej oraz oceny jakości opracowania i wypełnienia wykorzystuje się radiowizjografię, czyli zdjęcia rentgenowskie przesyłane przez czujnik na komputer, gdzie są archiwizowane w specjalnym programie.
W cięższych przypadkach, gdy w kanale znajduje się złamane narzędzie szczególnie pomocny jest mikroskop zabiegowy. Dzięki pracy w powiększeniu istnieje możliwość usunięcia kawałków narzędzi, zacementowanych wkładów metalowych, odnalezienia dodatkowych lub zarośniętych kanałów.
Ząb po leczeniu kanałowym zawsze jest zębem słabszym niż ząb naturalny. Odbudowuje się go używając wkładów z włókna szklanego oraz specjalnych materiałów wypełniających, których wierzchnią warstwę stanowi wypełnienie estetyczne. Najpewniejszym zabezpieczeniem przez ukruszeniem, złamaniem czy pęknięciem zęba w przyszłości jest korona protetyczna, która powinna być wykonana w niedługim czasie po odbudowie zęba.
